Rachio's profileFinally I found you (I h...BlogListsNetwork Tools Help

Finally I found you (I hope .... ^ ^")

March 31

HBD to My Dest.

วันนี้เป็นวันเธอ คนที่เป็น เป้าหมายของชั้น เป็นพรหมลิขิตของชั้น
เป็นจุดเริ่มต้นของ mydest.spaces.live.com
ผ่านมาจนถึงวันนี้ วันที่เป้าหมายของชั้นหายไปจากสายตา
ความหวังที่มีก็ยิ่งกว่าเลือนลาง เรียกว่าไม่มีแล้วก็คงจะดีกว่า
แต่... ก็ยังรู้สึกว่าวันนี้ของทุกๆปีเป็นวันพิเศษสำหรับชั้น
ชั้นหวังให้เธอมีความสุข ในวันนี้ และตลอดปี และขอให้เป็นเช่นนี้ตลอดไป
มีความสุขและมีรอยยิ้มมากๆนะ เผื่อแผ่รอยยิ้มของเทอมาให้ชั้นได้รับรู้บ้างก็จะทำให้ชั้นมีความสุขมากเลย
 
รักเธอตลอดไป
November 08

ขอบคุณ

 
เธอรู้มั้ย เธอทำให้ชั้นหายอ่อนล้า
สิ่งที่เธอทำช่วยเป็นกำลงัใจให้กับชั้น
ในวันที่คนๆนึงรู้สึกหมดหวัง
เธอก็ก้าวเข้ามาทำให้ชั้นเปลี่ยนไป
 
ขอบคุณมากนะ
และชั้นไม่ได้คิดไขว่คว้าเธอ มาอยู่กับฉัน
ชั้นแค่ขอมีเธอเป็นแรงใจ ให้ทุกๆวัน
เป็นกำลังใจให้ชั้นก้าวเดินต่อไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
September 28

Finally I lost you forever (I think)

สุดท้าย ก็เหลือแค่ความจริงที่ต้องยอมรับมันแล้วก้าวต่อไป

ซ่อนแผลที่เจ็บไว้ ซักวันมันคงหาย

ขอให้เธอโชคดี เธอที่ชั้นรัก

 

I still hear your voice, when you sleep next to me.
I still feel your touch in my dreams.
Forgive me my weakness, but I don't know why.
Without you it's hard to survive.

Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I can fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
I need you by my side.
Cause everytime we touch, I feel this static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat so
I can't let you go.
Want you in my life.

Your arms are my castle, your heart is my sky.
They wipe away tears that I cry.
The good and the bad times, we've been through them all.
You make me rise when I fall.

Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I can fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side.
Cause everytime we touch, I feel this static.
And everytime we kiss, I reach for the sky.
Can't you hear my heart beat so
I can't let you go.
Want you in my life

Cause everytime we touch, I get this feeling.
And everytime we kiss I swear I can fly.
Can't you feel my heart beat fast, I want this to last.
Need you by my side

 

September 24

ความรู้สึก..เมื่อฉัน...

ถ้าเปรียบความรู้สึกของผมตอนนี้ คงเหมือนกับหมาตัวนึง
ถ้าเป็นหมาไทย ก็คงเป้นเจ้ามอม ในหนังสืออ่านนอกเวลาสมัยเรียน ม.ต้น
ถ้าเป็นหมาญี่ปุ่น ก็คงเหมือน เจ้า ฮาจิ
ผมว่าผมเข้าใจความรู้สึกของมันเลยนะ
 
เรารอเจ้าของหัวใจของเรา รอเรื่อยไป รออย่างไม่ย่อท้อ
แต่ต่างกับน้องหมาสองตัวนั้น ที่ก็รู้ทั้งรู้ว่าเจ้าของเราไม่กลับมาแล้ว
เราก้ยังจะรอ ความรู้สึกบอกว่า แล้ว(กู) จะรออะไร - -'
ก็ตอบตัวเองไม่ได้ แต่รู้ว่า รอให้ความทรมาน ความคิดถึงมันมากจนทนไม่ได้
แล้วตัวผมมันคงทำอะไรลงไปซักอย่างนึง หวังว่าถ้ารู้ตัวว่ารอต่อไปคงแย่แน่ๆ
ก็คงจะเลิกรอ หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ หัวใจเอ๋ย
 
ป.ล. ถ้าเป็นหมาคงคิดน้อยกว่านี้ อาจจะดีก้อได้นะ
 
ฝากคำ พร่ำเพ้อ
ถึงเธอ ว่าห่วงหา
ว้าวุ่นใจ ตลอดเวลา
อยากพบหน้า แทบขาดใจ
 
 
 
August 02

บอกเธอ

To Orange
เธอเกลียดเราจริงๆใช่ไหม
มันเป็นความจริงที่ปวดร้าวมากเลยนะ
แต่ก็ไม่เป็นไร ยังไงก็คงไม่เจ็บไปกว่าการไม่มีเธอหรอก
รักนะ รักมาก
แม้จะเป็นรักที่ไม่มีใครต้องการและรักที่ไม่เคยส่งถึงเธอเลยก็ตาม
ขอโทษ ที่ทำให้เธอเสียใจ
ขอโทษ ที่ทำให้เธอต้องเลือกที่จะจากฉันไป
ขอโทษ ที่ยังวุ่นวาย ทำให้เธอต้องลำบากใจจนถึงวันนี้
ขอโทษ ที่ยังจะรักเธอต่อไป และไมยอมรับว่ามันจบลง
ฉันจะยังอยู่ในโลก ที่เคยมีเธออยู่กับฉัน ต่อไป
แม้จะมีความสุขแค่ตอนที่ชั้นหลับฝัน
แต่ชั้นก็จะเลือกแบบนี้
ขอให้เป็นความรักครั้งสุดท้าย คนรักคนสุดท้าย สำหรับชั้น
 
 
*คำอธิษฐานที่ว่า "ขอให้ชั้นรักเธอตลอดไป" มันเป็นจริงขึ้นมาแล้ว
 
July 20

ผู้ชายแย่ๆที่ทำได้แค่ รักเธอ

รู้สึกตัวว่าเป็นคนทำอะไรไม่สร้างสรรค์เอาซะเลย
รู้ตัวว่าควรเลิกจมอยู่กับเรื่องราวเก่าๆ และเธอได้แล้ว
แต่ก็ทำไม่ได้จริงๆ ทำได้แค่ทำตัวเองให้ก้าวต่อไปในด้านอื่นๆ
แต่สำหรับเรื่องเธอ เราคงทำได้แค่เก็บไว้ และรักต่อไปแบบนี้
ไม่อยากจะเริ่มใหม่กับใคร ไม่อยากทำร้ายใคร เพราะใจไม่เคยลืมเธอจริงๆ
ถ้าวันนึงเป็นอะไรไป หวังไว้แค่นึกถึงเธอและหลับไปอย่างมีความสุข
เพราะทุกครั้งที่ฝัน เธอยังคงห่วงใยชั้นเสมอ ชั้นมีความสุขมากจริงๆ
บอกว่ารัก เป็นร้อยเป็นพัน ก็คงไม่ทำให้เธอกลับมารักกันได้
แต่ก็อยากบอกให้รู้ไว้ รัก รัก รักเธอ ตลอดไป
 
อ่านแล้วดูเศร้าๆ จริงๆแล้วก็เศร้า
แต่ชั้นก็ไม่เคยทำร้ายตัวเอง และไม่เคยหยุดเดิน
เธอคงไม่ตำหนิชั้นมากมายหรอกนะ ชั้นก็พยายามแล้ว จริงๆ
 
*เธอบอกให้ส่งเมล์คุยกันถ้ามีอะไร แต่ดูเหมือนเธอ ไม่ได้รับมันเลย จริงๆ  ^ ^"
 
 
 
 
 
 
June 21

เพลงนี้เศร้าได้ใจจริงๆ

Goodbye - The Melody
OST - Coffee Prince
 
oh I love you endless time
I lose my mind because of you
oh I want to kill myself
you are the only love in my life
the only thing there is night
my love you are every breath that I
take oh I love you

if you go say good bye
but you know this
I will always love you bye! bye!
if u go say goodbye
but you know this!
I will always love you!

everyday every night !
every single day I want you!
please don't leave me alone!
don't leave me alone!

I want you I need you love you
I`m gonna take you!

if you go say good bye
but you know this
I will always love you
bye bye if u go
say good bye
but you know this
I will always love you

oh I want to kill myself
I am just singing
I love you
 

 
  

เก็บกด ขอบ่นหน่อยเหอะ -"-

เข้ามาเขียนบันทึกด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า
ก็ความรู้สึกที่อยู่ในใจ มันหนักหนาเหลือเกิน
ยาก ที่จะยอมรับว่าเธอ จะไม่กลับมาอีกแล้ว
เธอบอกว่า เรา ไม่มีอะไรต้องคุยกัน
เธอบอกว่า มีอะไร คุยกันทางเมล์ก็พอ
แต่เธอไม่เคยแสดงให้รู้ว่าเธอได้รับมันเลย
งงๆ มึนๆ ตกลงเราไม่ควรติดต่อกันอีกแล้วใช่มั้ย
เธอหมายความตามนั้นจริงๆใช่มั้ย
เวลาเราไกลกันมากๆ นานๆ ความรู้สึกมันก็ส่งไม่ถึงกันนะ
หรือเพราะใครซักคนปิดใจ ก็จะมองไม่เห็นความรุสึกของกันและกัน
เริ่มรู้สึกหวั่นไหว แม้จะไม่ได้หวังอะไรไว้มากมาย
แต่ก็สับสนว่า แล้วครั้งนึง ที่เธอเคยแสดงความห่วง
เป็นแค่น้ำใจ สำหรับคที่เธอเคยรัก เท่านั้นหรือ
 
บอกตรงๆว่ามีพยายามไม่พอ
เพราะแค่โทรไปหาเธอ ก็ต้องใช้ความพยายามมากมายแล้ว
ต้องต่อสู้กับความกลัวมากมายแค่ไหน คงบอกไม่ได้หรอก
แค่เธอบอกว่า เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน จะทนฟังซ้ำอีกครั้งได้รึ
ถ้าเธออยากให้เราเจ็บ ก็คงเจ็บอย่างที่หวังไว้แล้ว
การถูกคนที่เรารักเกลียด มันเจ็บปวดมากเลยรู้มั้ย
 
ชีวิตมันก็คงจะมีอยู่ได้หรอก ยังไงมันก็คงไม่ตาย
แต่มันทรมาน ทรมานมากเลยรู้มั้ย เพราะใจมันไม่เคยลืมได้
พยายามนึกถึงความทรงจำดีๆ แต่ยิ่งนึกก็ยิ่งทำให้คิดถึง
ที่แน่ๆ ไปดูหนังที่พูดถึงความรัก ก็ยิ่งทำให้หัวใจโหวงเหวงทุกครั้ง
ความทรมานของเรา มันจะไปจบลงตรงไหนกันนะ
จบลงตรงที่ชั้น ไม่มีเธอ ไม่อาจจะเอื้อมถึงเธอโดยสิ้นเชิง
และชั้นก็ต้องทนทรมานไปตลอดชีวิต ใช่มั้ย
 
หลายๆคนบอกว่า ซักวันก้อจะลืมเธอได้เอง
ไม่เชื่อลองหาใครใหม่สิ
ชั้นไม่เชื่อ เพราะเวลาที่ชั้นอยู่กับใครๆ
ก็ไม่ทำให้ชั้นลืมเธอได้เลย
เวลาก็อาจจะช่วยได้ แต่ชั้นก็ไม่เห็นว่าจะทำให้ดีขึ้นได้ยังไง
ชั้นก็แค่เก็บความทรงจำของเธอฝังไว้ในใจเท่านั้นเอง
วันไหนนึกถึงมันขึ้นมา มันก็ยังชัดเจน แล้วจะลืมมันได้ยังไง
แล้วมันจะส้นสุดความทรมานได้อย่างไร
จบๆมันไปก็ไม่ได้ อยากจะแก้ตัวอีกครั้งก็ไม่ได้ ยิ่งกว่าตายทั้งเป็นอีกนะ
 
 
 
April 27

อีกเพลงหนึ่ง ถึงเธอ ..(From mys spaces to u)

Lyric from my blog before...
อัลบั้ม : My spaces to U
เพลง  : ทำได้ก็แค่คิด(แต่ฉันไม่อยากจะแค่คิด)
เนื้อร้อง : หาเอาแถวๆเนี้ย(Rachio)
ทำนอง  : มั่วๆไป แต่ก็มาจากใจ(โอ้ก..) (Rachio)
 
D                    A
อยากจะฝากของขวัญไปให้เธอ
Bm               F#m
อยากจะโทรไปหาเธอ
           Em                   A
ถามเธอว่าเรา     จะคุยกันได้ไหม
D                       A
แต่ทำได้แค่เพียงคิด คิดไว้ในใจ
Bm                 F#m
แค่เพียงโทรไปหาเธอ
                 Em                  A
ก็รู้ว่าเธอไม่ต้องการ ไม่อยากคุยกับฉัน
Bm          F#m   G                  D
สิ่งที่อยากทำต่อไป ก็เลยทำไม่ได้ซักอย่าง
BM         F#m          G                 A
ยิ่งมองหนทางยิ่งเลือนลาง เธอยิ่งห่างจากฉันไป
 
     A  D                     Bm
*  ให้อภัยชั้นคนนี้อีกซักครั้งจะได้ไหม
            G                    A
ให้โอกาสเราคุยดีๆกันซักครั้ง นะได้ไหม
             D                         Bm
ถ้าหากเธอไม่อยาก คุยกับฉันอีกต่อไป
       G                A                      D(G)
ก็เพียงบอกมาดีๆ  แล้วฉันคนนี้จะจากไป(จะเป็นฝ่ายไป)

D A Bm F#m G Em A (2 times)
 
D                     A
ฉันสงสาร  และเสียใจ
 Bm                         F#m
เมื่อคนที่เรารัก ต้องเจ็บช้ำเพราะเรื่องเก่า
   G             F#m Bm    G          A             D
และเจ็บกว่านั้น เมื่อรู้ว่าเรา       เป็นคนที่เธอไม่ต้องการ
D                           A                                          Bm
(รู้ไหมมันปวดใจทุกครั้ง ที่ได้ยินเสียงเธอ บอกว่าเธอไม่อยากคุยกับชั้น
                                Em       A     D
และรู้มั้ยว่ามันปวดใจทุกวัน ที่ฉัน         ไม่มีเธอ)
 
ซ้ำ *,*
 G                    A                    D  
(เท่านั้นก็จบเรื่องราว ที่ทำให้เธอลำบากใจ)
 G                       A                           G      D
ฝากลมไปบอกกับเธอ ..ว่าเธอคือคนสุดท้าย ของหัวใจ
 
April 13

สุดท้ายก็ทำได้แค่คิด...

 
อยากจะฝากของขวัญไปให้เธอ
อยากจะโทรไปหาเธอ
อยากจะถามเธอว่าเราจะคุยกันได้ไหม
แต่ทำได้ก็แค่เพียงคิด
แค่โทรไป Happy Birthday
ก็รู้แล้วว่าเธอยังไม่อยากคุยด้วย
สิ่งที่อยากจะทำต่อไปก็เลยทำไม่ได้ซักอย่าง
ให้อภัยชั้นคนนี้อีกซักครั้งจะได้ไหมนะ
หรืออย่างน้อยให้โอกาสเราคุยกันดีๆซักครั้ง
ถ้าเราไม่สมควรคุยกันต่อไป ก็เพียงบอกมาดีๆ
สงสารนะ ปวดร้าวใจด้วย
ถ้าจะทำให้คนที่เรารักต้องเจ็บปวดจากเรื่องเก่าๆ
แค่เธอบกมาคำเดียว พี่ชายคนนี้ก็จะไม่ทำให้เธอลำบากใจอีก
รู้ไหมมันปวดใจทุกครั้งแหละ ที่ได้ยินเสียงที่บอกว่าเธอไม่อยากคุยด้วย
แต่ปวดใจอีกนิดจะเป็นไร ถ้าเพียงเธอบอกมาว่า อย่าพยายามอีกเลย
เท่านั้นมันก็จะได้จบเรื่องราวที่จะทำให้เธอหงุดหงิดใจ
 
ฝากสายลมไปอธิบายกับเธอด้วยได้มั้ย
ไปบอกเธอทีว่าชั้นยังอยู่ตรงนี้
บอกเธอว่าชั้นจะมีเธอ เป็นคนสุดท้ายของใจ
และบอกเธอว่ามันแสนปวดร้าวเวลาเธอไม่สนใจ
ฝากบอกสิ่งสุดท้าย ว่าชั้น รัก เพียงแต่เธอ
 
 
April 02

อยากบอกว่าชั้น...

อยากบอกว่าชั้นรักเธอหมดใจ รู้ไหม...
เธอคือชีวิตที่ทำให้ก้าวไป
ขาดเธอแล้วชั้นจะทำอย่างไร
บอกได้ไหม ขอเธอ บอกกับชั้น..
ต่อจากนี้ไปชั้นคงต้องเจ็บและเหงา
ในวันพรุ่งนี้ก็คงต้องทรมาน
อยู่ไปก็แค่วันๆเท่านั้น
ไม่มีเธอ ทุกอย่าง หมดความหมาย.......
 
March 31

กล่องของขวัญ ให้เธอ

         รู้อะนะ ว่ายังโกรธกันอยู่ และก็คงยากที่จะให้อภัยมั้ง แต่พี่ก็ต้องทำสิ่งที่พี่ต้องทำ
 
         สุขสันต์วันเกิดครบ 26 ปีนะ มีความสุขมากๆและสิ่งไหนที่ตั้งใจก็ขอให้สมหวังนะ
         แม้เราจะไม่เหมือนเดิม แต่พี่ก็ยังหวังให้เรามีรอยยิ้มเสมอนะ สู้ๆมุซาชิ
 
         พี่เองก็จะพยายามเหมือนกัน เพื่อวันต่อๆไปที่ดีกว่านี้
 
         รัก
 
        
                         
March 23

ของขวัญที่อยากได้

         คิดทบทวนดูดีๆแล้ว จะนอนรอโชคชะตาอยู่ คงไม่ได้
         และสำหรับตอนนี้ เราคิดว่าเราพร้อมกว่าตอนนั้นแล้ว
         แม้จะไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไปมากนัก เลิกงานดึกๆดื่นๆ
         งานยุ่งตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต แต่ว่า เราก็โตขึ้นแล้ว
         แม้งานจะยุ่ง แต่เราก็มีเวลาให้ตัวเอง
         มีเวลาออกกำลังกาย อาทิตย์ละสามวัน
         ถ้าไม่ติดประชุม ก็กลับถึงบ้านก่อน 4 ทุ่ม
         และถึงแม้งานจะยุ่ง แต่ก็ไม่ได้เครียดกับงาน
         และไม่ได้พกงานมาปวดหัวที่บ้านด้วย
         อยากจะเห็นหน้าเธอ
         อยากจะขอโอกาสครั้งสุดท้ายจากเธอ
         ไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย และไม่รู้ว่าจะได้โอกาสนั้นมั้ย
         แต่อยากบอกให้เธอรู้ไว้ว่า ใจที่มีให้เธอ ก็ยังมีเหมือนเดิม
         และประสบการณ์ก็สอนให้รูว่า เมื่อมีปัญหา มันก็มีทางแก้เสมอ
         คงไม่หนีปัญหาอย่างที่เคยทำอีกแล้ว
         ให้โอกาสคนๆนี้อีกซักครั้งจะได้มั้ยนะ
         ครั้งเดียวที่จะขอจากเธอบ้าง ไม่ใช่ว่า ซักวันชั้นจะรักเธอ
         แต่ซักวัน ชั้นจะทำให้เธอรักชั้น และทำให้เรามีความสุขให้ได้
         สิ่งที่คิดตอนนี้ คงต่างจาก 4-5 ปี ที่แล้ว เพราะผ่านอะไรมามากมาย
         และ เธอ คือคนที่ชั้นจะรัก และดูแล ตลอดไป
       
        
          
March 16

20 มีนา... เมื่อ 5 ปีที่แล้ว

            ภาพเก่าๆของวันนั้นยังประทับใจไม่ลืม
ภาพของเธอ และชั้น ช่วงเวลาที่เรามีให้กัน
ชั้นจะไม่มีวันลืมมันได้เลย
แม้ช่วงเวลานั้นจะไม่หวนคืนมาอีกแล้ว
และแม้มันจะเผาผลาญจิตใจชั้นเมื่อนึกถึง
แต่ชั้นก็มีความสุข บนความทุกข์ คละเคล้ากันไป
หากแม้จะลืมเรื่องราวเหล่านั้นได้ ชั้นก็ไม่ต้องการจะลืมเลือนมันไป
รัก..
February 22

เธอ ฉัน และวันที่ห่างไกล

    ทำใจซะดีมั้ย ถามกับตัวเองแบบนี้ จะหวังไปอีกนานซักเท่าไหร่
ตอบใจตัวเองกลับไปว่า จะหวัง และถึงแม้ไม่มีหวัง ก็ให้มันสาสมกับสิ่งที่เคยทำไว้
ให้มันเจ็บไป ให้มันปวดไป ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องเข้าไปหาเรื่อง ไปทำให้เธอไม่พอใจ
ทั้งๆที่บอกกับตัวเองว่ายังไม่ถึงเวลา ตัวเองยังไม่ได้มีอะไรซักอย่าง ก็ยังห้ามใจตัวเองไม่ได้
อยากจะทำ อยากจะสร้างทางของตัวเอง ให้สมกับที่ตั้งใจไว้ แต่มันก็ไม่ได้ง่ายดายดั่งใจ
สี่ปีผ่านไป ฉันยังย่ำอยู่กับที่ มีแต่ประสบการณ์ ไม่ได้มีอะไรเป็นของตัวเองเลย
ต่อให้เธอยอมให้อภัยในสิ่งที่ทำไป ฉันก็ยังไม่สามารถดูแลและปกป้องเธอได้อยู่ดี
บางครั้งก็น้อยใจกับชะตา เหนื่อยกับการดิ้นรน ที่ดูเหมือนจะไร้ค่า
เดินไปถึงจุดสุดท้ายแล้ว ไม่มีเธอ แล้วจะอยู่ไปได้ยังไงนะ
 
รัก  __  นะ
---------------------------
คืนที่เหน็บหนาว กับดาวที่เต็มฟ้า
สายลมพา พัดใจล่องลอย
ก่อนเคยมีเธออยู่ข้างกาย
ทุกคืนที่ดาว อยู่เต็มท้องฟ้า
แต่เพราะ... เพราะเรื่องราวบางอย่าง
แยกเส้นทางสองเรา
ให้ไกลจากกัน ไม่เหมือนเคย
 
แต่อยากให้เธอรู้ไว้
ว่าความห่างไกล แค่ทำให้เราเหงาใจ
แต่ไม่อาจทำลายหัวใจ ที่มีให้กัน
เพราะความผูกพัน ที่มีค่าเกินจะลบเลือน
 
ลองหลับตาฝัน ถึงเธอีกสักครั้ง
คิดถึงวันที่เคยร่วมทาง
จะมีเพียงเธอ ในหัวใจ
แม้ตัวห่างไกล แต่ใจคิดถึง
 
แต่เพราะ... เพราะเรื่องราวบางอย่าง
แยกเส้นทางสองเรา
ให้ไกลจากกัน ไม่เหมือนเคย
 
แต่อยากให้เธอรู้ไว้
ว่าความห่างไกล แค่ทำให้เราเหงาใจ
แต่ไม่อาจทำลายหัวใจ ที่มีให้กัน
เพราะความผูกพัน ที่มีค่าเกินจะลบเลือน
 
ไกล - สปริงด๊อกกี้
February 13

ที่ทำได้ก็เพียง "....เธอ"

เกิดมาเพื่อรักเธอเท่านั้น...
จะรักเพียงเธอเท่านั้น
แม้ว่าคนอย่างฉัน
จะไม่มีค่าอะไร
เกิดมาเพื่อรักเพียงเธอคนนี้
อย่างที่จะตายแทนได้
ไม่มีวันเปลี่ยนใจ
หนึ่งใจที่ฉันมี
เพื่อเธอคนนี้คนเดียว
 
 
February 01

เมา...เอิ๊ก

วันนี้ เพื่อนอาร์มโทรมาหา ตอน 3 ทุ่มกว่าๆ โทรกลับไป มันเมาอยู่
นานๆเพื่อนจะโทรมาชวนไปเมา ก็เลยสมยอมไปกะมันซักที
ไปแล้วก็รู้สึกว่า ชีวิต ไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ เพื่อนเรารักกะแฟนอยู่ดีๆ
ก็ต้องเลิกกัน จากกันซะงั้น เฮ่อ.. มีความรัก พบรักแท้ ว่ายากแล้ว
จะรักษารักแท้ให้คงอยู่ตลอดไป ยากยิ่งกว่า จริงอ๊ะปะ
 
เอาเหอะ สุดท้ายก็ยังเชื่อมั่น
หากรักที่มี เป็นความรักที่แท้จริง
ก็คงได้พบกันอีกครั้งในซักวันหนึ่ง
ถ้าเค้าเป็นคู่ของเราจริงๆ อะนะ
 
ฝากดาวบอกเธอว่า รัก .. นะ
January 30

สิ่งที่อยู่ในใจ

หากแม้นไม่ได้คู่กับเธอ ก็ไม่รู้จะอยู่ คู่กับใคร
หากไม่มีรักเธอในหัวใจ ก็ไม่มีใจจะอยู่สู้ชะตา

January 28

หากันจนเจอ - กบ ทรงสิทธฺ์ & กบ เสาวนิตย์

หากันจนเจอ
สิ่งที่ฉันหวัง สิ่งที่ฉันคอย
อาจดูเหมือนเลื่อนลอย เกือบจะฝันไป
มองหาคนๆนึง ที่ไม่รู้เป็นใคร
และไม่รู้เมื่อไหร่ จะพบคนผู้นั้น
ส่วนชีวิตชั้น บอกเลยว่ามี
เจอะคนที่แสนดี อยู่ทุกๆวัน
เพียงแค่ไม่มีใคร ที่จะฝันตรงกัน
แต่ว่าฉันมั่นใจ จะพบในไม่ช้า

* อาจบางที ในเมืองกว้างใหญ่
หมอกและควันช่วยกันพรางตา
มีขอบรั้วและกำแพงสร้างมา
ตึกและฟ้าคอยบังเราอยู่

**แต่เราก้หากันจนเจอ  มันนานแค่ไหนที่คอยเธอมา
รู้สึกไหมว่าชีวิตคุ้มค่าเ มื่อมีใครสักคนข้างกาย
เกิดมาเพื่อหาใครคนหนึ่ง เป็นคนที่ฟ้าสร้างมาตรงใจ
เราต่างรู้โลกมันแสนกว้างใหญ่
แต่มันคงไม่ยากเกินไป  ที่ฉันจะพบเธอ

อาจมีสักครั้ง ที่เรา2คน
ผ่านทางที่วกวน อยู่ใกล้ๆกัน
ใบไม้เพียงใบหนึ่ง หล่นตอนที่เดินผ่าน
ฉันคงจะมองมัน เมื่อเธอเดินผ่านมา
 

  

When my lights eliminated

ดีใจ ที่วันนี้ มีคนที่เราอยากให้เค้าเห็น blog ของเราเข้ามาดู log ของเราจริงๆ
แต่ความเสียใจก็ตามมาแทบจะทันที เค้า Block spaces ของเค้าไม่ให้เราเข้าไป
(ด้วยการ ลบเราออกจากรายชื่อเพื่อน) ต่อไปนี้ เราจะไม่มีโอกาสได้พบเค้า แม้แต่
ใน spaces แล้ว ...
 
ใจที่คิดว่าเข้มแข็งพร้อมจะยืนหยัดไม่ว่าเจอเรื่องร้ายใดๆ
ก็หวั่นไหวเพียงเพราะกระทบกับเรื่องของเธอ
ไม่ได้วาดหวังอะไร แต่มันเหมือน สายใยบางๆที่มี ขาดหายไป
ทำไมชีวิตถึงต้องพบเจอ มรสุมใหญ่น้อยมากมายนะ
บางครั้งใจที่เข้มแข็งก้อตัดท้อ และทดท้ออยู่บ้างเหมือนกันนะ
เอาเถอะ เลือกที่เป็นแบบนี้ ก็ต้องรับที่มันเป็นแบบนี้
ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ก็ทำด้วยมือตัวเองมาทั้งหมด
แล้วจะไปร่ำร้อง โยเย งอแง เพื่ออะไร
 
รัก ไม่ได้งมงาย แต่เชื่อมั่นที่จะรัก...
 
 

In my memorize time ..... Part III

        เราสองคนคบกันเป็นแฟน เธอมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ทำให้เรามีโอกาสได้เจอกันมากขึ้น
มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ผมมีความสุขบนรอยยิ้มของเธอ เธอดีกับผมมากๆ ช่างเหมือนกับความฝันของผม
ผมเคยฝันไปว่า เราคบกันและรักกันมาก มันก็เป็นความจริงขึ้นมาแล้วจริงๆ ความรู้สึกที่ เรารักเค้า และเค้าก้อรัก
เรา ทำให้ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่อบอุ่นของหัวใจอย่างมาก
        เราคบกันผ่านไปปีกว่า มีครั้งหนึ่งเราทะเลาะกันแรงมาก สาเหตุก็มาจากความงี่เง่าของผมเอง
ที่คิดว่าตัวเองไม่มีดีอะไร เธอเองก็มีคนมาชอบหลายคน ผมจิงพูดออกไปแบบไม่คิดว่า ให้เธอลองคบกับคนอื่นดู
บ้างก็ได้นะ ห่างๆกันบ้างน่าจะดี เธอโกรธผมมาก และก็ทำตามที่ผมบอกจริงๆ  บอกตรงๆตอนนั้น ผมเสียใจมาก
เมื่อรู้สึกว่าจะเสียเธอไป ผมตั้งจิตอฐิษฐานต่อสิ่งศักสิทธ์ว่า "ขอให้เธอยอมให้อภัยผม และกลับมารักกันเหมือนเดิมด้วยเถิด
ผมจะรักเธอตลอดไป และถ้าหากผมเลิกรัก ก็ขอให้ชั่วชีวิตของผม อย่าได้ประสบความสำเร็จกับสิ่งใดๆเลย" หลายวันต่อมา
เธอก็ยอมใจอ่อนให้โอกาสผมอีกครั้ง เรากลับมาคบกันและดีต่อกันเหมือนเดิม
        ปีต่อมา ผมเริ่มทำงานจริงๆจังๆที่บริษัทแห่งหนึ่ง ทำให้เรามีโอกาสพบกัน เจอกันน้อยลง ในขณะที่เธอก็มีเพื่อน พี่ ที่ทำงาน
มาชอบพอ หลายคน(ในความคิดผม) ผมเองก็ได้รู้จักเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง เธอเกิดวันเดียวกับ แฟนผม เธอชื่อเอ(สมมุติ)ซึ่งทำให้ผมแอบรู้สึกดีนิดหน่อย
ประมาณว่า แม้เธอจะไม่อยู่ใกล้ๆผม แต่ก้อยังมีคนคล้ายๆเธออยู่
        เวลาผ่านไป ช่องว่างของเราห่างออกไปเรื่อยๆ ความไม่เข้าใจเพิ่มมากขึ้น ผมค่อนข้างน้อยใจ ที่มีคนคอยดูแล และไปส่งเธอบ่อยๆ
ประกอบกับความรู้สึกที่เธอบอกผมว่าเธอรู้สึกเฉยๆกับการคบกับผม หรือไม่ ไม่ต่างกันเลย เพราะผมไม่เคยอยู่ข้างเธอ เวลาที่เธอต้องการเลย
        ในที่สุดเราก็เลิกกัน เพราะผมเอง ผมอีกแล้ว ที่ไม่รักษาสิ่งที่มีค่าไว้ให้ดี ไม่ดูแลสมกับที่เธอให้ใจมา ผมได้แต่บอกเธอว่า ไม่เป็นไร
แม้เราจะเลิกกัน แต่กับผมมันไม่แตกต่างหรอก เพราะผมก็ยังรักเธอเหมือนเดิม ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
        ผมคบกับ เอ เธอ ดีกับผมมาก เราค่อนข้างสนิทกันแบบเพื่อน เพราะเป็นคนเล่นเกมเหมือนกัน และอาจจะเพราะวัยใกล้เคียงกัน
(เธออายุมากก่าผมนิดนึง) ตลอดเวลาที่เราคบกัน ผมรู้สึกว่าขาดอะไรไป และทุกครั้งที่ผมอยู่คนเดียว ผมจะนึกถึงรักเก่าเสมอๆ
มันทำให้มีช่องว่างระหว่างผมกับเอ โดยไม่รู้ตัว เวลาผ่านไป เกือบ 3 ปี ผมกับ เอ ก็ต้องเลิกกันเพราะอะไรไม่รู้ แต่คงเพราะผม
ที่ไม่เคยถมช่องว่างของเราให้เติม ผมยังคอยนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ รอยยิ้มของคนรักเก่า ความอบอุ่น สิ่งต่างๆที่เราเติมเต็มให้กันเสมอ
แต่สำหรับเอ ผมไม่ได้โกรธอะไรเธอ ผมรู้สึกว่า ผมได้คอยดูแลเธอ และทำให้เธอได้พบชีวิตที่ดี และให้สิ่งดีๆกับเธอบอกไม่ถูก
ผมอาจจะคบกับเธอเหมือนเพื่อนที่หวังดีต่อกัน แค่รู้สึกว่าอยากให้เธอได้พบความสุขกับชีวิตบ้าง ในเมื่อเธอเลือกจะไป ผมก็ยินดี ถ้าเธอจะมีความสุข
         วันนี้ ตอนนี้ ผมยืนอยู่คนเดียวอีกครั้ง ผมมองย้อนกลับไปหาความหลังระหว่าง แฟน 2 คน และผมก็เข้าใจอะไรๆดีขึ้น
เรื่องราวของผมและเธอ ความทรงจำที่มี สิ่งต่างๆที่ทำให้เธอ และเธอทำให้ผม ความทรงจำมันมากมาย จนผมไม่สามารถหาใครมาแทนที่ความทรงจำนี้ได้
ทำได้แค่ปิดกั้นมันไว้ชั่วคราวเท่านั้น ผมไม่รู้อนาคตจะมีใครมาทดแทนได้มั้ย จะมีใครทำให้ผมลืมเรื่องราวระหว่างเราได้หรือไม่ แต่ผมรู้ว่าผมดีใจที่ผมยังรักเธอ
รัก รัก และรัก แม้จะไม่เหลือสิ่งใด แต่ก็มีรักเธออยู่ในใจผม ตลอดเวลา
 
ประกาศน้องหมีคัยหาย มารับคืนด้วยตัวเองด่วน - -' (จับไว้เรียกค่าไถ่ :p)
                             PIC00111
**ถึงเธอคนนั้น:ขอโทษที่ทำอะไรตามใจตัวเองนะ ถ้าพี่ทำอะไรไม่เหมาะสมไปหรือทำให้เราไม่สบายใจพี่ก็ขอโทษ พี่แค่อยากระบายมันออกมาบ้าง คงจะดีกว่าเก็บไว้ในใจ
 
 
 
January 10

In my Memoriz time ...ช่วงเวลาที่หายไป...

 
 
สิ่งหนึ่งที่ได้รู้
ฉันโชคดีที่ได้รักเธอ..และมีเธอที่รักฉัน
ความรักที่เธอให้มา มากมายเหลือเกิน
และมันยังคงเติมเต็มและเป็นพลังให้ฉันเรื่อยมา
จะมีซักกี่คนที่เฝ้ามองและรักฉันได้อย่างที่เธอทำ
ความรักที่เรามีให้กัน ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย
 
คิดถึงวันเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน
คิดถึงความอบอุ่นเมื่อเราได้อยู่ใกล้
คิดถึงรอยยิ้มสดใส เมื่อเธอดีใจที่ได้เจอฉัน
ทุกๆวันเป็นความประทับใจ ตลอดมา
 
"แม้เราจะต้องจากกัน แต่ในความรู้สึกของฉัน ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่"
"จะอย่างไรฉันที่เคยรักเธอ ยังรักเธอ และจะรักเธอ เสมอ โดยไม่หวังสิ่งใด"
 
to my destiny ...
 
 
January 07

In my memorize time ..... Part II

 

    ชีวิตใหม่ของผม เริ่มขึ้นที่รั้ว มอชอ หรือ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่นั่นเอง ที่นี่ ผมได้พบกับผู้คน มากมาย

อากาศดี บรรยากาศการเป็น freshy บวกกับ คณะที่ผมเรียนค่อนข้างเด่น ทำให้มีโอกาสทำความรู้จักกับหญิง 

ค่อนข้างเยอะ ชีวิตผมก็ดูมีความสุขดี ผมเองก็พยายามมองหาใครใหม่ แต่ก็รู้สึกทรมานทุกครั้งที่พยายามลืมเธอ

 จนในวันนึง ผมก็ต้องยอมรับว่า การที่ผมรักเธอ มีความสุขกว่าการพยายามลืมเธอ ซึ่งมันทรมานมากจริงๆ

     1 ปีกว่าผ่านไป ผมได้รู้จักตัวเองทั้งในด้านความรัก และด้านอื่น ผมตัดสินใจลาออก เพื่อสอบเข้าใหม่ในคณะที่

ผมชอบ(ซึ่งคณะที่เรียนตอนแรก เพราะทางบ้านอยากให้เรียน - -') ในระหว่างที่ผมลาออกมาดูหนังสือเตรียมสอบ

ผมก็มีโอกาสได้อยู่ใกล้เธอมากขึ้น (แม้จะไม่ได้คุยกันก็เหอะ - -') ระหว่างนั้นก็ได้รับรู้ข่าวว่า เธอคบกับเพื่อนร่วมห้อง

คนนึงอยู่ จนวันหนึ่งผมอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่ เปิดวิทยุฟังเพลงไปด้วย ก็ได้ฟังเพลง "รักเธอทั้งหมดของหัวใจ" ของพี่โจ้

พอเพลงจบลง ผมก็รู้สึกตัวว่า จะเก็บความรู้สึกไว้แบบไร้ค่าไปถึงไหน ไม่บอกออกไปตอนนี้ จะรอตอนไหน

วันต่อมา ผมตัดสินใจโทรไปหาเธอ จำได้ว่า ตอนโทรไป ใจสั่น มือสั่นมากๆ แต่รู้สึกว่ายังไงก็ต้องบอก

ก็บอกเธอไปว่า "พี่รักเธอนะ รักมานานแล้วด้วย แต่ไม่เคยได้บอกออกมาซักที" เธอฟังแล้วอึ้งไป ผมก็ใจแป้ว

 ก็เลยบอกเธอไปว่า ไม่รบกวนแล้ว แล้วก็วางสายไป เอิ๊กๆ

     หลังจากนั้นชีวิตผมก็แห้งแล้ง เพราะผมก็ไม่กล้าโทรไปหาเธอบ่อยนัก แต่ก็ได้คุยกัน เดือนละ 2-3 ครั้ง

มีโอกาสผมก็ซื้อของขวัญให้เธอบ้าง(ปีใหม่ วันเกิด) ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยได้ทำมาก่อนเลย

     อ่อ ลืมบอกไปว่า สาเหตุที่ผมเลิกเกรงใจเพื่อนรักของผม ก็เพราะว่า เพื่อนสุดที่รัก มันมีแฟน 2-3 คน เลยทีเดียว

และมันก็ไม่ได้พูดถึงเธออีกนับจากไปเรียนมหาลัยแล้ว  

     ผมกับเธอ คบกันในฐานะคนที่รู้จักกัน และผมรู้สึกดีๆกับเธอ แต่ก็ไม่ได้หวังอะไร ผมสอบติดคณะที่ผมชอบ และเริ่ม

เรียน ปี 1 ที่ กรุงเทพ  ระหว่างนั้น เราก็ได้คุยกันบ่อยขึ้น จนวันนึงผมไปดูหนังกับเพื่อน พอดูจบก็นึกถึงเธอขึ้นมา ผมโทรไปหาเธอ

แล้วก็คุยอะไรกันไม่รู้จำไม่ได้ละ จำได้แต่ว่า ผมถามเรื่องแฟนเธอ แบบว่าคุยเรื่องเปื่อย แล้วเธอก็ตอบมาว่า "เลิกกันไปตั้งนานแล้ว

ไม่รู้เหรอ ?" ในตอนนั้นผมรู้สึกว่า เสียงของเธอช่างประทับใจจริงๆ และก็ดูเหมือนทุกอย่างจะดูสวยงามไปหมดเลย

     หลังจากวันนั้นผมก็โทรคุยกับเธอตามปกติ ผมเองซึ่งรักเธอ และเธอก็รู้อยู่แล้ว ส่วนเธอ ผมเองก็ไม่ได้หวังอะไร แค่ได้คุยกับเธอ

บ่อยๆแบบนี้ เป็นคนที่เธอยอมคุยด้วย และรอที่คุยกับผมบ้าง โทรมาหาผมบ้างก็เป็นความสุขมากพอสำหรับผม ในที่สุดวันนึงเธอก็ให้

โอกาสผมคบกับเธอในฐานะแฟน ผมดีใจมาก แต่ก็ยังไม่ได้ยินคำว่า "รัก" จากปากเธอ 

    เธอขอร้องให้ผมรอเธอหน่อย ซักวัน เธอจะบอกว่ารักให้ผมฟัง แต่ตอนนี้เธอขอเวลาคบกันไปก่อน ^ ^"

ชีวิตของผมมีความสุขจนบอกไม่ถูก มันเหมือน สิ่งที่เป็นความฝันและ ไม่มีวันเป้นจริง กลายเป้นเรื่องจริงขึ้นมา

คนที่เราเฝ้ารักมาหลายปี ในที่สุดเค้าก็มีใจให้เราบ้าง ผมรู้สึกขอบคุณเธอมากๆ และรู้สึกว่า ไม่เสียใจเลย ที่ผม

 "เลือกที่จะรักคนที่เรารัก ดีกว่าเลือก คนที่รักเรา" แม้ผมอาจจะต้องเสียใจ และอาจจะทำคนที่รักผมเสียใจ

      เวลาผ่านไปนานหลายเดือน จนวันหนึ่งในเดือน กันยายน เธอก็บอกว่า เธอรักผม เหมือนที่ผมรักเธอ นั่นคือ

รางวัลที่ผมได้มา จากน้ำตา ความอดทน และการเป็นคนที่กล้ารัก โดยไม่หวังสิ่งใดๆตอบแทน เราสองคน รักและดูแลกัน

ถนอมน้ำใจกัน แม้มีเรื่อราวกระทบกัน ทั้งเธอและผม ก็จะพูดจากัน ไม่ปล่อยให้โกรธกันข้ามวัน เพราะผมจะบอกเธอเสมอว่า

จะทะเลาะกันยังไง เราก็รักกันไม่ใช่เหรอ ยังไงพรุ่งนี้ก็จะมีเรา แล้วเราจะโกรธกันไปทำไม มาพูดกันให้เข้าใจ อย่าปล่อยเวลา

ที่เราสร้างมาผ่านไปเลย

       ขอบคุณจริงๆที่เราได้รักกัน ถ้าเธอผ่านมาอ่าน ตรงไหนผิดเพี้ยนก็ติติงมาได้นะ ^ ^" แก่แล้ว มีลืมๆไปบ้าง

       อยากบอกอีกครั้ง "ฉัน รัก เธอ"

 

             
 
December 26

In my memorize time...Part I

       วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของผม ซึ่งไม่มีอะไรแตกต่างไปจากปกติมากนัก
บังเอิญเจอเพื่อนซี้ที่รู้จักกันมาตั้งกะอนุบาล มันชื่อ เอ และมันก็อยู่ห้องเดียวกะผม ม.5/7
และวันนี้ผมก็ได้เจอน้องคนนึง ชื่อ "..." ไอ้เอมันชอบน้องคนนี้มาก มันก้อชี้ให้ผมดู
และก็เข้าไปทักทายตามประสามัน นั่นคือครั้งแรกที่ภาพของเธอ เริ่มเข้ามาอยู่ในใจผม
ทุกๆวันหลังเลิกเรียน ผมจะต้องไปเรียนพิเศษ(เนื่องจากโง่มาก) เอ้ย เนื่องจาก อีกปีเดวก้อจะเอนท์แล้ว
จะไม่ติวเลยก้อกะไรอยู่ และที่เรียนพิเศษของผม มีความพิเศษก้อคือ ที่เรียนพิเศษของน้องคนนั้น
ที่เพื่อนผมชอบ อยู่ห้องข้างๆกะที่ผมเรียนนี่เอง ทำให้ผมเห็นหน้าเธอเกือบทุกวัน ทำให้เริ่มรู้สึกแปลกๆในหัวใจมากขึ้นๆ
       ผมชอบเล่นบาสเก็ตบอลมาก ทุกๆเย็นจะต้องเล่นบาสก่อนกลับบ้าน คือไม่ได้เล่นเก่งหรอกนะ ตัวก้อกะเปี๊ยกมากๆ
สูงซัก 160 ได้มั้งตอนเริ่มเล่น ตะว่าก็ชอบเล่นสนุกๆไปตามประสา ซึ่งทุกๆวันเสาร์ อาทิตย์ ผมก็จะไปเล่นบาสตอนเช้าๆ
กับเพื่อนที่เล่นบาสด้วยกันบ่อยๆ ซึ่งน้องของเพื่อนผม ก็จะชวน "เธอ" มาเล่นด้วยบ่อยๆ ทำให้เรามีโอกาสเจอกันบ่อยครั้ง
แม้จะไม่มีโอกาสคุยกันมากนัก แต่ก็ยิ่งทำให้ผมอาการหนักขึ้น ^ ^"
 
       วันนึงที่ผมเสียใจและเกือบเสียน้ำตา ก็ตอนผมอยู่ ม.6 ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะ มีเพื่อนคนนึงเข้ามาต่อว่า
" มึงไปชอบน้องเค้าทำไมวะ ไม่รู้เหรอว่า ไอ้เอมันจีบอยู่ " ผมตอบกลับไปว่า
"แล้วกุเคยไปทำอะไรให้เพื่อนเสียใจมั้ย นอกจากมองน้องเค้าอะ" นั่นคือสิ่งที่ผมเสียใจมากจริงๆ
ผมรักเค้ามาก รักมาเกือบปีโดยไม่มีโอกาสทำอะไรได้เลย ทุกเทศกาลผมจะซื้อของขวัญให้เธอเสมอ
แต่มันจะเก็บอยู่ที่ห้องผมเอง ผมเขียนการ์ดปีใหม่ให้เธอ แต่ทุกครั้ง ผมได้แต่มองเธอรับการ์ดและของขวัญ
จากเพื่อนรักของผม ซึ่งผมได้แต่แอบเก็บการ์ดของตัวเองลงในกระเป๋า แล้วหลบไปอย่างเงียบๆทุกครั้ง
       ทำไมผมถึงต้องเก็บความรู้สึกไว้ขนาดนี้น่ะเหรอ ลืมบอกไปว่า ครั้งหนึ่ง ผมเคยถูกเพื่อนสนิทที่คบกัน
มาตลอด 3 ปี แย่งคนรักของผมไป นั่นทำให้ผมปวดใจและรู้สึกแย่ ที่จะเข้าไปเป็นมือที่สาม ระหว่างเธอ และเพื่อนผม
ผมยอมเก็บความเสียใจไว้ดีกว่า เพราะผมไม่อาจทำสิ่งที่ผมเคยรู้สึกว่าทำไมทำกับผมอย่างนี้ กับเพื่อนผมได้ลง
       พิธีจบการศึกษา ผมได้รับดอกไม้เต็มอ้อมแขนและ หอบถุงอีก 2 ใบใหญ่ แต่ในใจผมกลับปวดร้าว
เพราะดอกไม้ที่ผมต้องการที่สุด กลับไม่ได้รับจากเธอแม้ดอกเดียว ซึ่งก็ไม่ผิด เพราะเธอกับผม แทบไม่ได้รู้จักอะไรกันมากนัก
 
..... เส้นทางระหว่างผมกับเธอ ดูเหมือนจะยิ่งกันไปออกไปอีก ผมเอนท์ติด ที่ ม.ช.(เชียงใหม่) เราห่างไกลกันเกือบ
700 ก.ม. วันที่ผมเดินทางไป เชียงใหม่ ก็ยงัเดินสวนกับเธอ และมีความรู้สึกเหมือนตัวเอง เป็นฝุ่นเล็กๆชิ้นนึง
       2 ปี กว่า ของผมกับเธอ จบลงด้วยเพลง "เพราะว่าเราห่าง ไกลกันเหลือเกิน คิดถึงแต่เธอนั้น..เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน.."
       ความรักของผม เป็นแค่รัก ข้างเดียว และเป็นรักที่ ไม่มีคำตอบ
       ไม่มีความหวัง และไม่มีวันลงเอยด้วยดี เพราะผม ไม่เคยทำอะไรลงไปเลย.....  
December 11

xCOOLsive Moment Miracle of voice The memories of Joe Pause

      มีคอนเสิร์ตรำลึกถึง"พี่โจ้ พอส" จัดขึ้นวันที่ 15 ธ.ค. นี้ อยากไปกับคนบางคนในภาพข้างล่างมาก
แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้แล้วหละ เท่าที่ทำได้คือ ชวนเพื่อนไปดูด้วย อย่างน้อยก็ไปรำลึกว่า ชายคนนี้
เป็นแรงบันดาลใจให้เราบอกรัก คนๆนึง แม้ว่ามันจะไม่มีความหวัง(ในตอนนั้น แต่ได้ผลอย่างมหัศจรรย์ในเวลาต่อมา)
 
      จำได้ว่าความรู้สึกที่ได้ฟังเพลง "รักเธอทั้งหมดหัวใจ" เป็นครั้งแรก รู้สึกเลยว่า รัก รัก และรัก
และต้องบอกมันออกไปให้เค้ารับรู้ ก่อนที่เค้าจะไกลจากเราไปจนเกินจะคว้า และเราก็ได้ทำไปตามนั้นจริงๆ
จากผู้ชายคนนึงที่ไม่เคยกล้าเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองก็ได้ทำ และทำได้
เพราะเพลงๆนี้ และเพราะความรู้สึกที่มีต่อเธอคนนั้นมีมากมายนั่นเอง
 
      086-5036001 เบอร์นี้ยังรอสายและหวังว่า ซักวันเธอจะให้อภัยและติดต่อมาบ้าง
 
"รัก.. รักเธอทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ.... ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี..."